Zjazd mężczyzn, wśród konkurencji narciarstwa alpejskiego, wywołuje najwięcej emocji. Prędkości osiągane przez zjazdowców dochodzą do 150 kilometrów na godzinę. Prawdziwe narciarskie TGV. Przy takich prędkościach wystarczy mała niedokładność, by stało się coś niedobrego. Zjazd rozgrywany jest zwykle na początku igrzysk. Tak jest i tym razem.
Drugi dzień igrzysk. Zjazd mężczyzn rozgrywany w Bormio! Igrzyska odbywają się w Cortinie, gdzie jest znakomita trasa zjazdowa, a zjazdowcy jeżdżą w Bormio? Otóż organizatorzy postanowili, że igrzyska będą rozgrywane na wielu zimowych arenach. Trasa „Stelvio” w Bormio zaliczana jest do jednej z najtrudniejszych. Jak mówią fachowcy, jest to trasa „mrożąca krew w żyłach”. Ma być pasjonująco, jak przystało na zawody olimpijskie! Na niemniej legendarnej trasie zjazdowej w Cortinie pojadą kobiety.
Trasa pełna nierówności, fragmenty z ogromnym nachyleniem, trudne trawersy, blisko 50 metrowe skoki. Kamera z dronu ukazuje piękno tej konkurencji. Wszystkie detale przejazdu jak na dłoni. A przy okazji oglądamy przepiękne uroki włoskich Alp. Faworyci to Włosi i Szwajcarzy. Z numerem 6 pierwszy Szwajcar, Monney osiąga najlepszy czas. Po nim, główny faworyt i lider Pucharu Świata, Marco Odermatt. Wyprzedza swojego rodaka o 0,04 sekundy! Kolejny Szwajcar jedzie rewelacyjnie. Nowa gwiazda narciarstwa alpejskiego, Franio van Allman. Osiąga najlepszy czas i nikt później nie jedzie szybko. Franio zostaje mistrzem olimpijskim w „Królewskim” zjeździe. Włosi zjeżdżają znakomicie, ale zdobywają tylko srebro i brąz, Giovanni Franzoni srebro, a Dominik Paris brąz.
Przypomina się nam historia z roku 1956 z igrzysk w Cortinie d.Ampezzo. W tamtych igrzyskach wielką gwiazdą był Austriak, Toni Sailer, który wygrał wszystkie konkurencje alpejskie: slalom, gigant i zjazd. Gdzieś, na archiwalnych filmach zachowały się tamte zawody. Jakżeż były one inne. Zjazd po przedziwnej trasie, bez tej całej otoczki, która dzisiaj towarzyszy takiemu wydarzeniu. Łezka w oku się kręci.
Janek W.